باید قانع شویم که عرصه زمین یک تبعید گاه است و جایگاه غصه و اندوه ...

روز وفات گرامی تر از تولد است می دونی چرا!!!!زیرا تولد عبارت است از دربند شدن روح در محلی مبحوس

ولی مرگ عبارت است از ازاد شدن به سوی جهانی از نور

می گویند موقع مرگ وقتی شخص خود را نزدیک جسد خود می بیند وحشت زده می شود

او میل به خندیدن دارد احساس خوشبختی می کند اما فاجعه و اطرافیان را می بیند و..خیره می شود..

یک نفر از ساکنان نامرعی(از اقوام)به استقبال او می اید و او را همراهی می کند..از ۷اسمان می گذرد

............در ان دیار میل به یادگیری زیاد است ما با سرعت زیاد حرکت می کنیم تا انجایی که یه محض اندیشیدن در هر مکانی که بخواهیم قرار می گیریم.

در انجا شهرهایی وجود دارد که زیبایی انها متفاوت است وقتی پرسیده می شود ایا حاضرید به شهر های زمینی مثل نیویورک.لندن......برگردید در جواب می گویند:انجا خفقان اور است........

در ان جهان ویلاهایی است که ارتفاعش از ۱یا ۲طبقه تجاوز نمی کند...

موسیقی در سطح بالایی قرار دارد که همراه با مناظر و اشکال است به نحوی که موسیقی دانان بزرگ انگشت به دهن می مانند..

کسانی که در سن پیری منتقل می شوند به تدریج به دوران جوانی باز می گردنند

انجا شب معنایی ندارد..خواب معنایی ندارد..چند دقیقه کافیست تا قوای از دست رفته ات را جبران کنی

انجا نیمه گمشده خود را پیدا میکنی...و یک زندگی...شروع می کنی..