نمی گم ادم خوبیم اما حداقل سعی کردم تظاهر به خوبی کنم

داشتم فکر میکردم اگه تمام دوستامو یه جا دعوت کنم عمرا بتونن با هم دیگه کنار بیان

اما من همه رو دوست دارم به نظرم تو هرکس باید خصلت خوبشو دید و فقط اونو پرورش داد

و تو برخورد با اون فقط همان ذهنیت در فکرمان نقش ببنده

نمی دونم چرا با هرکسی برای اولین بار ملاقات میکنم چنان گرم میشیم که انگار مدت های زیادیه منو میشناسه!!!!!!!
نمی گم این خصلت خوبه منه شایدم انعطاف زیاد منه که ایراد کسی رو نمیگم یا وقتی کسی دروغ میگه به روش نمیارم

به این نتیجه رسیدم اگر میخوای بدونی انتظارهای طرف مقابلت از تو چیه به انتظارهای خودت نگاه کن..دقیقا همونه

بعضی موقع ها نیازهای ما ادمها انقدر کودکانه میشه که خودم خندم میگیره...

باور نداری ۱روز نیازهای غیر مادیتو تو یه برگه بنویس...

کلام اخر::::::::::

*همه رو همانطور که هستن دوست بدار.درصدد تغییر انها نباش.خودتو اصلاح کن

**بعضی موقع ها خودت رو انقدر جدی می گیری که اگه ازت فیلم بگیرن خودت خندت میگیره

پس بعضی موقع ها به حرکات خودت نگاه کن و بخند...

***روح تو خوبی و بدیتو تو چشمات نمایان میکنه پس به چشمات اعتماد نکن...چون اونا اگه دروغ بگی نمی تونن حقیقت رو کتمان کنند....باور کن...

****بدون توقع به دیگران خوبی کن اما بعضی موقع هام سخت گیر باش دوستی رو که ۲بار امتحانش کردی بار سوم بهش اعتماد نکن

*****معمولا از ادمهایی که میگن ما از تنهایی لذت میبریم و بیشتر اوقات دوست داریم تنها باشیم خوشم نمیاد....

چون معتقدم اگه ادم به تنهایی عادت کنه دیگه نمیتونه مردم رو دوست داشته باشه.

رفتم پشت پنجره مثل این ندید بدیدا به اسمون نگاه کردم

انگار اولین بار بود ستاره رو تو اسمون می دیدم

خدایی خیلی مزه داد انگار چند سالی بود ندیده بودم

پایه شدم یه روز طلوع افتابم ببینم(اره ۳و۴روز میبینم اما میخوام دقت کنم)

می خوام فقط بخاطره دیدنش پاشم.